Αποκατάσταση Μαστού

Κλασικές μέθοδοι αποκατάστασης

Χρήση κρημνών:

ιστοί από τον ίδιο τον ασθενή μεταφέρονται από ένα μέρος του σώματος στο πρόσθιο μέρος του θώρακα. Οι κρημνοί (ιστοί) αυτοί μπορεί να περιλαμβάνουν μύες, λίπος και δέρμα καί έχουν αυτόνομη αιμάτωση. Οι κρημνοί έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν ένα πιο φυσιολογικό μαστό τόσο στην όψη, όσο και στην αφή, συγκριτικά με τα ενθέματα. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι μετά από ακτινοθεραπεία, όπου τα ενθέματα δεν ενδείκνυνται. Το μειονέκτημά τους είναι ότι συνήθως οι εγχειρήσεις είναι πιο χρονοβόρες, ο ασθενής θα χρειασθεί να παραμείνει στο νοσοκομείο περισσότερες ημέρες και θα έχει ουλές στην δότρια περιοχή.

Χρήση ενθεμάτων σιλικόνης:

Τα ενθέματα αυτά είναι παρόμοια με τα ενθέματα που χρησιμοποιούνται στην αυξητική μαστού. Είναι σχετικά ασφαλής μέθοδος αποκαταστάσεως, η οποία γίνεται όμως σε στάδια. Σε πρώτη φάση εισέρχεται ένα ένθεμα το οποίο σταδιακά «φουσκώνει» με φυσιολογικό ορό σαν «μπαλόνι», σε μιά περίοδο περίπου τριών μηνών, και έχει ως σκοπό να προκαλέσει διάταση του δέρματος και του θωρακικού μυός. Με δεύτερη επέμβαση εισέρχεται η τελική πρόθεση. Η μέθοδος αυτή αντενδείκνυται μετά από χρήση ακτινοθεραπείας.

Εγχειρήσεις αποκατάστασης της θηλής: αυτές γίνονται με μεταφορά δερματικών μοσχευμάτων και τοπικών κρημνών, αλλά και με χρήση κομματιών χόνδρου. Η μέθοδος του τατουάζ μπορεί να αποβεί επίσης χρήσιμη.

Νέες μέθοδοι αποκατάστασης

Απλή υποδερμική μαστεκτομή και σύγχρονη επανόρθωση:

κατά αυτή την μέθοδο που εφαρμόζεται κυρίως στις προφυλακτικές μαστεκτομές, αφαιρείται ο μαστός με την θηλή και την θηλαία άλω και με ένα πολύ μικρό δακτυλίδι δέρματος γύρω από την θηλαία άλω. Έτσι δεν αφαιρείται σχεδόν καθόλου δέρμα και οι τομές περιορίζονται στα όρια της θηλής. Η επανόρθωση καλύτερα γίνεται με μισχωτό ή ελεύθερο κοιλιακό κρημνό. Αυτή η μέθοδος έχει τα καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα.

Επανόρθωση με ελεύθερο κρημνό διατιτραινουσών αρτηριών (κοιλιακό ή γλουτιαίο) – (DIEP or SIEA flap):

Πρόκειται γιά μιά μικροχειρουργική επέμβαση (χρήση χειρουργικού μικροσκοπίου), όπου οι τελευταίας αυτής γενιάς κρημνοί, αποτελούνται μόνο από το δέρμα και το λίπος της κοιλιάς χωρίς τον κοιλιακό μυ. Το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι δεν θυσιάζεται ένας μυς, ο πόνος είναι μικρότερος, ελαττώνονται οι κήλες, και ο ασθενής αναρρώνει πιό γρήγορα και μένει λιγότερες μέρες στο νοσοκομείο.

Επανόρθωση με τέταρτης γενιάς ενθέματα:

εδώ χρησιμοποιούνται ενθέματα με πιο συμπαγή σιλικόνη, η οποία δεν δημιουργεί προβλήματα όπως τα παλαιότερης τεχνολογίας ενθέματα. Επίσης τα ενθέματα έχουν πιό ανατομικό σχήμα που μοιάζει πολύ με το σχήμα του φυσιολογικού μαστού.